Górnik Zabrze to projekt na lata.

Po przegranym meczu droga ze stadionu do domu jest naprawdę bardzo długa. Zamiast analizować przyczyny porażki z GKS-em Katowice, rozmyślałem nad pewnymi słowami, które usłyszałem kilka miesięcy wcześniej.
Sesja Rady Miasta Zabrze ws. sprzedaży Górnika Zabrze.
Siedzę na sali i wysłuchuję kolejnych przemówień polityków oraz deklaracji, że zagłosują za prywatyzacją Górnika Zabrze. Moja obecność tutaj jest zwieńczeniem wielu miesięcy relacjonowania kibicom postępów prywatyzacji klubu. Czekam na finalny moment: radni zagłosują i w świat pójdzie informacja, że Trójkolorowi zostają sprzedani Lukasowi Podolskiemu. Miałem relacjonować tę chwilę swoim obserwującym w mediach społecznościowych, ale nie potrafiłem się skupić.
W końcu dochodzi do głosowania. Radni wciskają przyciski. Po chwili na ekranie pojawia się wynik: radni zagłosowali za sprzedażą klubu. Mam w ręku telefon, robię zdjęcie tablicy z wynikiem i wysyłam je na platformę X.
Przyjemnie było zostać jeszcze kilka chwil po głosowaniu. Przez wiele miesięcy oglądałem transmisje, w których radni debatowali nad sprzedażą klubu. Był ze mną mój znajomy Bartek, który też mocno przeżywał tę chwilę. Jego marzenie – jak i wielu kibiców – się spełniło.
Odchodzę na bok. Telefon wibruje jak szalony. Okazuje się, że zdjęcie wyniku głosowania obiegło całą Polskę. Największe portale w kraju piszą o sprzedaży Górnika Zabrze, w tle pokazując moje zdjęcie. Chowam jednak telefon. To nie jest chwila na wpatrywanie się w ekran.
Podchodzi do mnie starszy mężczyzna. Kojarzyłem go, bo był obecny na sesji i też przyglądał się debacie oraz głosowaniu.
– Kojarzę pana z internetu. Opowiada pan o Górniku i o prywatyzacji – mówi, podchodząc.
– Warto było zabrać głos, choć nie było to dla mnie łatwe – odpowiadam.
– Za późno – rzuca mężczyzna, rozglądając się po sali.
Nie do końca dociera do mnie, o co mu chodzi. Nie rozumiem tych słów i, nie wiedząc, z kim rozmawiam, zachowuję milczenie. Mężczyzna kontynuuje:
– Kluby wydają miliony euro, budują ogromne bazy treningowe, inwestują w akademię… a Górnik stawia dopiero pierwszy krok.
Chcę coś odpowiedzieć, ale mężczyzna uśmiecha się i odchodzi przywitać kogoś innego. Te słowa zostały ze mną.
Rada miasta Zabrze zagłosowała ZA sprzedażą Górnika Zabrze!
Lukas Podolski będzie nowym właścicielem Górnika Zabrze! @GornikZabrzeSSA#zabskitwitter pic.twitter.com/D9q4fxcpWR
— Dawid Kuca (@DawidKuca) May 20, 2026
Powrót do domu po meczu z GKS-em Katowice.
W samochodzie wracamy w cztery osoby. Jest zupełna cisza. Doskonale zdaję sobie sprawę, jak wyglądała w tym roku nasza europejska przygoda. Rozumiem, jakich rywali zesłał nam los i dlaczego nie udało się awansować do fazy ligowej pucharów. Ale Górnik Zabrze przegrał trzeci mecz z rzędu. I to po spotkaniu, w którym odwrócił losy meczu, by ostatecznie stracić jeszcze dwie bramki i przegrać.
Przyznam, że będąc na stadionie z małym synem, kilka większych fragmentów gry mi umknęło. Po powrocie do domu postanowiłem je nadrobić przed telewizorem.
Obejrzałem całą drugą połowę. Wnioski były jeszcze gorsze niż w drodze do domu. Mimo że uwaga kibiców w internecie skupiła się na Maximilianie Dietzu, moją uwagę przykuł Erik Prekop, który zagrał skandalicznie słaby mecz. W pierwszej chwili chciałem coś napisać, wskazać, że trener niekoniecznie trafił ze składem. Odpuściłem jednak, gdy przypomniałem sobie mężczyznę sprzed kilku miesięcy i jego słowa.
Za późno. Nie.
Obecny Górnik Zabrze to nie twór ostatnich kilku miesięcy. To nie szalony projekt milionera, który chciał się zabawić w Football Managera. To projekt, którego fundamenty budowano przez ostatnie dwa lata. Na jego czele stanął dwuosobowy zarząd: doktor Bartłomiej Gabryś i Michał Siara. Za ich plecami – armia specjalistów, którzy chcieli budować nowego Górnika.
Coraz więcej czasu w gabinetach zaczął spędzać Lukas Podolski, angażując się w każdy aspekt prowadzenia klubu. To on pomagał w rozmowach ze sponsorami. To on dzwonił do zawodników, żeby przekonać ich do przejścia do Zabrza. To on latami próbował przejąć klub z rąk miasta.
Można powiedzieć, że Lukas Podolski odbył praktyki z zarządzania klubem, zanim został jego właścicielem.
Nowy właściciel i ludzie, którzy dziś stoją na czele Górnika, powtarzają, że to projekt. Że wielkiego Górnika Zabrze chcą budować latami. W obliczu tego wszystkiego wróciły do mnie tamte słowa: „Za późno”.
Nowy właściciel przejął klub z obciążeniem finansowym, bez nowoczesnej akademii, z niedokończonym stadionem i z murawą, która kilka lat temu świętowała pełnoletność. Mimo to opowiada o przedsięwzięciu na lata, a nie o kaprysie milionera.
Nie jest za późno na budowę wielkiego Górnika Zabrze. Nie jest za późno na pierwsze kroki. Nie jest za późno, żeby uwierzyć w lepsze czasy dla naszego klubu. Lukas Podolski wziął na siebie ciężkie zadanie i nigdzie nie obiecywał, że kolejny sezon będzie „już tym sezonem”. W wypowiedziach zachowywał ostrożność. Wiedział, jak wysoko zawiesił sobie poprzeczkę, zdobywając Puchar Polski ze swoim ukochanym klubem.
Projekt Górnik Zabrze dopiero się zaczyna.
Od meczu minęła doba. Niektórzy popularni komentatorzy w mediach społecznościowych dalej rozkładają porażkę na czynniki pierwsze. Niektórzy wskazują konkretnych piłkarzy. Tak, im dłużej będziemy analizować, tym więcej wniosków da się wyciągnąć. Mam jednak wrażenie, że w tym wszystkim zapomnieliśmy o czymś podstawowym: Górnik Zabrze to projekt, który ma być budowany latami.
Cały klub pokazał, że potrafi się uczyć. Niczym młody zawodnik Górnik musi kilka razy się potknąć, żeby zrozumieć, co robi źle. Nie wszystko będzie jeszcze idealne. Nie każdy mecz będziemy wygrywać. Ale o to właśnie miało chodzić w tym projekcie. Jeszcze nie mieliśmy grac o mistrzostwo Polski. Kibice za to mogą tylko pomóc wspierając klub.
Ja pomogę. A Ty?