Pora na ostatnią z wziętych na tapet w ramach tego cyklu drużyn, tj. drużyn, które w przeszłości rywalizowały z krakowską Wisłą, a której aktualnie powodzi się mniej więcej jak drużynie Białej Gwiazdy. Czy więcej (lepiej) czy jednak mniej (gorzej), o tym poniżej w tekście.
Lata tłuste
FC Blackburn Rovers, czyli popularnych Wędrowców, całkiem podobnie do drużyny Realu Saragossa, można zaliczyć do solidnych rzemieślników angielskiego futbolu. I choć nie są produktem premium, to klub z włókniarskiego Blackburn jest niezwykle zasłużonym dal wyspiarskiego futbolu. Jak podaje Wikipedia, Rovers są jednym z klubów założycieli angielskiej ligi i jedną z siedmiu drużyn, które zdobyły tytuł mistrza Anglii w ramach rozgrywek organizowanych przez Premier League.
Sumarycznie w rozgrywkach angielskich Rovers triumfowali trzykrotnie, sześciokrotnie wznosili w górę FA Cup, raz Puchar Ligi, raz zostali triumfatorem Superpucharu Anglii. Gwolli ścisłości, poza mistrzostwem 1995 i Pucharem Ligi 2002, reszta sukcesów to zamierzchłe czasy, choć sama gablota całkiem ładna.
Ich piłkarski nowożytny prime, a jakże, przypadał na analogiczny okres do trzech wcześniej omai zespołów. Do Premier League awansował w 1992 i grał w niej (z dwuletnią przerwą 1999-2001) aż do sezonu 2011/2012, kiedy to zakończył rozgrywki na 19 miejscu i spadł do Championship.
W swoich tłustych latach kilkukrotnie występowali w europejskich pucharach, chociaż nie odnieśli w nich znaczących sukcesów. Warto jednak wspomnieć, iż w odróżnieniu do Wisły, po zdobyciu tytułu mistrzowskiego, zagrali w Lidze Mistrzów, rywalizując tam w grupie z Legią Warszawa, Spartakiem Moskwa i Rosenborgiem Trondheim.
Dobre czasy kibicom Rovers kojarzą się na pewno z nazwiskiem Kenny’ego Dalglisha, który wprowadził drużynę do Premier League i zdobył z nią mistrzostwo. Innymi menadżerami tamtej epoki byli Graham Souness i Mark Hughes – za kadencji tego ostatniego, Blackburn potykało się z Wisłą w Pucharze UEFA.
Piłkarsko największe gwiazdy to bez wątpienia super napastnik i reprezentant Anglii Alan Shearer, poza tym znani z kariery w Man United Andy Cole i Dwight Yorke, amerykański bramkarz Brad Friedel, gwiazda RPA Bennedict McCarthy, czy twardy jak skała szkocki obrońca Colin Hendry. Z ciekawostek – wieloletnim zawodnikiem Rovers był dobrze znany w Polsce późniejszy trener Henning Berg.
Mecz z Wisłą Kraków
Z Wisłą drużyna Blackburn mierzyła się w rozgrywkach Pucharu UEFA w sezonie 2006/2007. Piłkarsko obie drużyny zaliczyły już swój top i z wolna żeglowały w kierunku zachodzącego dla nich słońca. Aczkolwiek poza chmurami na horyzoncie, ciągle grały w pucharach i niewiele znaków wieszczyło nadchodzące kłopoty.
Same rozgrywki pucharu zostały zorganizowane w dziwny sposób, w związku z powyższym, w ramach rozgrywek grupowych drużyny rozgrywały ze sobą tylko jeden mecz, losowo ustalając stadion gospodarza. Do Grupy E, w której grały obie drużyny, trafiły również holenderski Feyenord Rotterdam, szwajcarskie FC Basel i francuskie AS Nancy. W przypadku Blackburn i Wisły, mecz wypadło rozgrywać na stadionie przy ulicy Reymonta. Doświadczona w pucharach Wisła, mimo kadrowych osłabieni nie była wcale underdogiem, trener krakowian Dragomir Okuka po bałkańsku był pewny siebie i przekonany o sile swojej drużyny.
Sam mecz był umiarkowanie ciekawym widowiskiem – choć Wisła objęła prowadzenie po strzale Mauro Cantoro, to w drugiej połowie Anglicy wyrównali. Prezentowali wyjątkowo wyspiarski futbol i tylko pobłażliwości szwedzkiego arbitra zawdzięczać mogą brak wykluczeni za nadmierną brutalność. Do 89 minuty na boisku był remis 1-1, wtedy też faulowany Dariusz Dudka stracił i leżał na boisku. Angllicy nie przerwali gry, ignorując protestujących krakowian przeprowadzili szybką kontrę i mecz zakończył się zwycięstwem Rovers 2-1.
Ostatecznie Wisła zajęła w grupie 4 miejsce i nie awansowała do dalszych rozgrywek, a Anglicy z pierwszego miejsca awansowali do 1/16 Pucharu (ich największy triumf na arenie międzynarodowej), gdzie w dwumeczu ulegli Bayerowi Leverkusen 2-3.
Spadek z ligi
Analizując historię czwartego z kolei klubu, mając równocześnie w pamięci historię Wisły, nie sposób nie zauważyć zależności pomiędzy zmianą struktury właścicielskiej a gwałtownym pogorszeniem jakości piłkarskiej drużyny. W każdym z tych przypadków nie mówiliśmy o zmianie na lepsze, wręcz przeciwnie – zmiana zapowiadała kłopoty. Nie inaczej było w przypadku the Riversiders.
W 2010 roku klub został przejęty przez indyjskich inwestorów, którzy zwolnili dotychczasowego menadżera Sama Allardyce’a i ustanowili nowe porządki w klubie. Już w grudniu 2011 klub zanotował blisko 20 mln funtów straty a na koniec sezonu sturlał się z ligi. Nie był to szczyt upadku – w maju 2017 roku, pięć lat po opuszczeniu Premier League, klub spadł do League One, czyli do III ligi rozgrywkowej. Na szczęście po roku udało się wrócić do Championship, gdzie drużyna gra po dziś dzień.
W tym sezonie drużyna z Blackburn nie zdołała awansować do Premier League ale do ostatniej kolejki biła się o utrzymanie. Finalnie im się to udało jednak od strefy spadkowej dzieliło ich 5 punktów co na pewno nie satysfakcjonuje tamtejszych kibiców.
Podobał Ci się ten artykuł? Doceniasz pracę autora? Możesz okazać wsparcie, stawiając mu symboliczną kawę i pomagając dotrzeć z jego tekstem do szerszego grona — udostępnij artykuł poniżej.
Dodaj komentarz